Carl Gustav Jung, szwajcarski psycholog i psychiatra ma duże zasługi w rozwoju psychologii. Jung stworzył psychologię analityczną. Jego prace przyczyniły się także do rozwoju psychiatrii. To Jung opracował koncepcję archetypów.
Psycholog żywo interesował się również psychoanalizą, wymieniając liczne listy z Zygmuntem Freudem. Współpraca obu uczonych była intensywna, jednak z czasem ich poglądy zaczęły się różnić, zwłaszcza w kwestii roli seksualności w psychice człowieka. Jung podążył własną ścieżką, bardziej skoncentrowaną na duchowości i symbolice. W centrum jego zainteresowania znalazła się ludzka podświadomość oraz mechanizmy, które nią rządzą. To właśnie Jungowi zawdzięczamy pojęcia takie jak introwertyzm i ekstrawertyzm – terminy, które na stałe weszły do języka psychologii i codziennego życia.
Introwertyzm i ekstrawertyzm
W swoim dziele zatytułowanym ‘Typy psychologiczne’ psychiatra określa, że każdy człowiek zdefiniowany jest jedną z dwóch cech:
• introwertyzm
• ekstrawertyzm.
Jung porównał te typy osobowości do archetypów Apolla i Dionizosa. Introwertyk związany jest z Appollem i , jak Jung tłumaczy, jego uwaga skierowana jest do własnego wnętrza. Introwertyk skłonny jest to wielu refleksji, przymyśleń, roztacza wizje. Mniej interesuje go to, czym zajmują się inni.
Co innego ekstrawertyk, ten jak jego mitologiczny pierwowzór Dionizos, poszukuje możliwości towarzyskich. Ekstrawetyk czerpie energię z obcowania z innymi osobami podczas, gdy interakcje społeczne wręcz wyczerpują introwertyka. Ekstrowertycy, jak opisuje to Jung, to ludzie energiczni i żywiołowi, którzy mogą łatwo zagubić się w poszukiwaniu możliwości i okazji do zabawy i socjalizowania się.
Myśl Junga dziś
Dziś pojęcia ekstrawertyzm i introwertyzm są nadal bardzo popularne. Introwertyzm i ekstrewertyzm wchodzą w skład tzw. Wielkiej Piątki, czyli cech określajacych ludzką osobowość.
Interpretacja ekstrawertyzmu i intrawertyzmu zmieniła się w stosunku do tego, jak opisywał to psychiatra. Poza tym, obecnie potrzegamy te dwie cechy osobowości jako dwa ekstremy w ramach jednego spektrum. Nie musimy określać się jako albo ekstrawertyk, albo introwertyk. Możemy umieścić się w połowie drogi do tych dwóch znaczników osobowości
Jak rozpoznać, w którym miejscu spektrum się znajdujesz?
W celu lepszego zrozumienia siebie, warto zadać sobie kilka pytań:
- Czy czuję się naładowany energią po spotkaniach z ludźmi, czy raczej wyczerpany?
- Czy wolę spędzać czas samemu lub w małym gronie, czy w dużej grupie?
- Czy moje działania są impulsywne i ekspresyjne, czy raczej spokojne i przemyślane?
- Czy w stresie szukam wsparcia u innych, czy wycofuję się i przetwarzam wszystko wewnętrznie?
- Czy preferuję rozmowy o sprawach bieżących, czy głębokie, filozoficzne dyskusje?
Odpowiedzi na te pytania mogą pomóc określić, do którego typu osobowości jesteśmy bliżej – choć jak zauważył Jung, każdy z nas nosi w sobie elementy obu. Współczesna psychologia mówi nawet o trzeciej kategorii – ambiwertykach – osobach łączących cechy obu typów, w zależności od sytuacji i kontekstu społecznego.
